refuxiomurguia

martes, 6 de marzo de 2018

Traballo sobre Poesía Social 2º BAC

xoves, 1 de marzo de 2018

Asistimos a unha representación teatral

A noiva de don Quixote no teatro Colón

Os alumnos de terceiro de ESO B e C acudiron ó teatro Colón para ver a representación desta obra de teatro un tanto arriscada na súa posta en escena e na súa significación.

“A Noiva de Don Quixote”, de José Luis Esteban. Con: Mercedes Castro. Dirección: José Carlos García. EME2.

Argumento:
Un tiempo después de la muerte del Quijote, Aldonza Lorenzo, la prostituta, la mesonera, la mujer real detrás de esa Dulcinea idealizada; crítica con la imagen que de ella generaron el hidalgo, la historia y la tradición, reclama su propia y auténtica identidad, en un punto en el que se encuentra convertida por la opinión pública en Dulcinea, una mera figura literaria y una mujer a punto de perder su propio ser. Desde el mesón en que sirve -con clientes invisibles, entre los que se encuentra el propio Cervantes- Aldonza evalúa la mujer que es en contraposición con la imagen que El Quijote ha dejado de ella.

Fíxose un pouco difícil de entender ó comezo, sobre todo porque é unha única actriz a que sostén toda a acción e costou asimilar que ela falaba con clientes invisibles nun mesón cuxo mobiliario levaba ás costas.

O que máis gustou foi o momento no que para falar da imaxe de Dulcinea coma unha ficción, esparexeu polo aire un pó branco que esvaecía pouco a pouco formando unha figura humana.

Mirade que sobriedade en escena. Así é como remata a obra.

Despois de ver a obra, felices no parque dos Xardíns da Coruña.

Mostrando a entrada moi formalitos

martes, 27 de febreiro de 2018

Lectura dramatizada

Lectura teatralizada dun conto de medo de Horacio Quiroga:

El almohadón de plumas

Os alumnos de Oratoria de primeiro da ESO e do Club de Lectura dirixidos por Ana Díaz leron este conto de medo na biblioteca.

Metidos totalmente no papel. No sofá xace morta a protagonista da historia...

Pensamento crítico nas aulas

Pensamento crítico nas aulas.

Aquí tedes as ilustracións que fixeron os alumnos de 2ºESO G sobre a frase:

"O cerebro é coma un paracaídas, non sabes se funciona ata que o abres"

A idea foi animar ó alumnado a abrir a mente para atreverse a pensar.

Cada quince días teñen que interpretar un aforismo nas clases de Lingua Castelá. Hai que manter aberto o paracaídas😀

Decoración da biblioteca para o proxecto Transformacións

A decoración do instituto sobre o proxecto transformacións


Aquí tedes a porta da biblioteca decorada con bolboretas feitas polo alumnado con follas dun dicionario de galego que estaba estragado e íamos dar de baixa. Unha nova vida para as palbras!

Mirade que debuxo máis chulo fixo Aída de 2º C para o noso encerado. Inspirouse en motivos que suxiren transformación. Soache?

Outra bolboreta colocada nos andeis da biblioteca que nos recorda o proceso de transformación. Fixéronas os alumnos de primeiro da ESO coa profesora de Bioloxía, Chus Arias.

Na entrada colocamos tamén esta imaxe que invita a pensar. Un sinal de prohibición, unha silueta que rouba a liña branca da prohibición e un lema: soños en costrución.Agora toca pensar un pouco:
que quererá dicir?

No encerado da biblioteca colocamos cada quince días un aforismo. Por se non o sabedes un aforismo é unha frase que invita a reflexionar sobre algo. Así que antes de entrar lemos un pouco e pensamos, pensamos,pensamos...

" El individuo ha luchado siempre para no ser absorbido por la tribu. Si lo intentas, a menudo estarás solo, y a veces asustado. Pero ningún precio es demasiado alto por el privilegio de ser uno mismo"
Nietzche.

Os cadros do pintor ESCHER invitan a pensar no proceso de cambiar. Vedes aquí como os paxaros se convirten en peces ...e os peces en paxaros. Inquietante, verdade? Poi a pensar...